Dünyayı ve ülkemizi etkisi altına alan koranavirüs salgını ile ilgili gündeme gelen en önemli konulardan birisi de ekonomi. Kapitalistler ve ülke yönetimi bu süreci de her zamanki gibi lehine çevirmeyi başardılar. Bu süreçten karlı çıkacak olan yine maalesef patronlar olacak.

Salgın döneminde fabrikalar üretime devam ederken işçiler ise en önemli risk grubu içerisinde yerlerini aldılar. Yüzlerce, binlerce işçinin dip dibe çalıştığı fabrikalarda insanlar virüsle burun buruna yaşam mücadelesi veriyorlar. Her fırsatta EVDEKAL çağrısı yapan hükümet ve onun yayın organları çalışma koşulu itibariyle risk grubunda olan işçileri görmezden geldi. Fabrikalardan pozitif vaka ve ölüm haberleri geliyor. Yalnız burada çalışan işçiler bu vahim durumu bile olumlu karşılayacak noktaya geldiler. Çünkü fabrikalarda salgın, dışarıda işsizlik ve açlık var. İşten çıkarmanın yasak, ücretsiz izinin serbest olduğu bu koşullarda ücretsiz izne çıkmak işçiler için tam bir felaket oldu. Neden mi? Çünkü Kısa Çalışma Ödeneği diye günlerdir koparılan yaygaranın altı yine her zamanki gibi boş çıktı. Hükümet tarafından insanlara reva görülen ödenek 1100 lira ile 1600 lira arasında olarak ifade edildi. Zaten bu miktarlar bile insanların insanca yaşayabilmelerine olanak sağlayamazken bir de 17 Nisan kuralı devreye girdi. Efendim çok büyük büyük yöneticilerimiz çalışanların hepsinin 17 Nisan tarihinden itibaren ücretsiz izne çıktığını baz almışlar. Yani 11 Mart’ta başlayan ve artarak devam eden ücretsiz izin ve işten çıkarmaların hepsi göz ardı edilerek 17 Nisan tarihine saplandılar. Hal böyle olunca KÇÖ’den yararlanan işçilerin eline 549 lira gibi bir para geçti. Bozdurup bozdurup harcarız artık. Bu yazıyı yazmadan önce konuştuğum muhasebeci bir dostumun konuyla ilgili anlattıkları ise tam bir felaket. Dostumun ifade ettiğine göre; patronlar salgın sürecinde işçileri çalıştırmaya devam ederken bir yandan da KÇÖ başvurusu yapıyorlar. İşçilerin maaşını öderken de bu fondan aldıkları parayı da kendi ceplerinden vermiş gibi alınan  miktarı işçilerin maaşlarından kesiyorlar. Fabrikalarda yaşanan bir başka vahim durum ise patronlar bu parayı işçilerden geri talep ediyorlar. Yani işçilerin emekçilerin işsizlik fonunda kendi emekleriyle biriktirdikleri para patronlara peşkeş çekiliyor. Yani işçilerin emekleri ÇA-LI-NI-YOR.

İşçilerin kendi emekleriyle biriktirdikleri çalınırken bir de işçilere para dağıtılıyor imajı veriliyor. Şimdi burada bir soruyu hemen sormak gerekiyor; “İnsan sağlığını tehdit eden virüs mü, yoksa kapitalizm ve onun yegane temsilcisi olan hükümet mi?”

Bütün bunları göz önüne aldığımız zaman ortaya çıkan sonuç ülkenin emekten, demokrasiden insan haklarından yan olan bütün kesimlerinin acilen bir araya gelip bu konuda çetin bir mücadele hattını örmesi gerekmektedir.

Taylan Özgür KUŞDOĞAN

The post KISA ÇAL(ış)MA ÖDENEĞİ appeared first on POLİTİKHANE.

Hepinizin takip ettiği gibi ülkemizin gündemi coranavirüs salgını oldu. Bu salgını ve bu salgında izlenen politik yaklaşımları çok çeşitli yönleriyle  almak mümkün. Elbette konunun ekonomik, sosyal ve siyasi anlamda birçok boyutu ve bu alanlarda ciddi bir yönetememe sorunu olduğu aşikar. Tüm bunların yanı sıra bence ele alınması gereken en önemli noktalardan bir tanesi de “sağlık sistemi” olmalıdır.

Türkiye’nin sağlık sistemine dair çok kapsamlı değerlendirmeler yapıldı ve yapılacaktır da. Fakat ben bu yazıda  “Sağlık Bakanı” üzerinden yapılan güzellemelere değinmek istiyorum. Ülkemizde covid-19 hastalığının göründüğü ilk günlerde büyük bir kesim tarafından sağlık bakanının uyku problemi gülünç bir şekilde gündeme getirildi. Sağlık Bakanı Fahrettin KOCA basın mensuplarının sorularını yanıtladığı sırada bir gazeteci bu güzellemelerin dozunu arttırarak Sağlık Bakanı’na günde kaç saat uyuduğunu sorma gafleti içerisine girdi.

Bu günkü siyasi iktidar döneminde ülkede artan özel hastane sayısını bir tarafa bırakalım devlet hastaneleri dahi özelleştirilmeye başlandı. Yapılan devasa hastanelerde halka sağlık hizmeti değil, hastaneyi yapan şirketlere hasta garantisi verildi. Başta bu salgın olmak üzere ülkenin sağlık sistemini  ileriye götürecek olan paraya dayalı bir sağlık anlayışı değil, halk sağlığı odaklı ve herkes tarafından ulaşılabilir bir sağlık anlayışıdır. Buradan yola çıkarak birtakım cemaat ilişkileri ağı içerisinde yükselmiş ve büyük bir hastane patronu olan Sağlık Bakanı’nın yapacağı sağlık politikaları ne kadar halkçı olabilir?  Kar etme amacıyla kurulmuş bir yapı içerisinde halk sağlığı anlayışı barınabilir mi? Peki bu çelişkiler içerisinde Sağlık Bakanı’nın kaç saat uyduğunun bir önemi olabilir mi? Bakınız hala çözülememiş bir maske krizi var, halkın büyük çoğunluğu hala açıklanan resmi rakamlara itibar etmiyor, hala toplumun büyük çoğunluğunda bir gelecek kaygısı var. Bütün bunların yanında hala fabrikalar çalışıyor ve hala fabrikalarda pozitif vakalar çıkmasına rağmen gerekli önlemler alınmıyor. Bu yapılanların hepsinde Sağlık Bakanı’nın da sorumluluğu yok mu? Bütün bu tabloyu ele aldığımızda Sağlık Bakanı Fahrettin KOCA’nın kaç saat uyuduğunun ne önemi var?

Bunların ötesinde bir de ele alınması gereken başka bir konu da yaklaşan 1 Mayıs. Burada da uzun uzadıya bir değerlendirme yapmaktan ziyade “Madem bu salgın günlerinde işçiler, emekçiler fabrikalarda çalışmaya devam ediyor o zaman bütün fabrikalar 1 Mayıs alanı olmalıdır.” Yaklaşımının en doğru yaklaşım olacağını düşünüyorum.

Taylan KUŞDOĞAN

Taylan Özgür KUŞDOĞAN

The post SAĞLIK BAKANI KAÇ SAAT UYUYOR? appeared first on POLİTİKHANE.